TÜKENMEZ KALEM

BİLSEYDİ EĞER...

29/5/2009 - ÇIRILÇIPLAK...

.
Küstahlığımı nezaketim götürdü
Sadece kendime bakakaldım.
Kararsızlık bir an sürdü
Gizlenen insanların ortasında ben kaldım,
Çırılçıplak
Selamımı tanıdıklar götürdü.
Saygı bekleyince alçaldım.
Kararsızlık bir an sürdü
Kendini beğenmişler ortasında ben kaldım,
Çırılçıplak.
Ağlamayı ölenler götürdü.
Kendimi ölmez sanınca ufaldım,
kararsızlık bir an sürdü.
Ölülerle dirilerin arasında bir ben kaldım,
Çırılçıplak.
Sonsuzluğu ufuklar götürdü.
Yarattığım dünyaların içinde daraldım.
Kararsızlık bir an sürdü
Başlangıç ile bitiş ortasında ben kaldım,
Çırılçıplak.
Aydınlığı bulutlar götürdü,
Yıldızlara doğru yol aldım.
Kararsızlık bir an sürdü.
Varanlar ile duranlar arasında ben kaldım,
Çırılçıplak.

Özdemir Asaf

Yorum (1) :: Yorum yaz! :: Bağlantı

27/3/2009 - Kalmadı

Hayatı dopdolu yaşamak varken
Şu yalan dünyada,gözüm kalmadı
Miadım da doldu huzur ararken
Söyleyecek bir tek sözüm kalmadı.

Zeminler de kaygan,üstünde kızak
Acıyı kuşandım,şefkat çok uzak
Her yerde bir pusu her yerde tuzak
Gidecek bir yönüm,yolum kalmadı.

Hazan oldu hem baharım,hem yazım
Hep tavşan kaçarken,kovalar tazım
Çok bağırdım ama,çıkmaz avazım
Dermanım,takatım gücüm kalmadı.

Coştum yine ama çağlayamadım
Gönlümü bir yere bağlayamadım
Yaslanıp sinene ağlayamadım
Gözümden dökecek yaşım kalmadı.

Umutlarım bitti,ben de tükendim
Kuru dallar gibi,hep sürüklendim
Vuslatı beklerken,hasret yüklendim
Kavuşmaya ihtimal da kalmadı...

Ahmet Dut